تبلیغات

پخش آهنگ و موزیک ویدئو در رادیو جوان و کانال ها و سایت های بزرگ و پر مخاطب تماس بگیرید : 09366000500

۲۹۳۵-در سالروز مرگ شاعر، ترانه سرا و کارگر انقلابي، جو هيل؛ ۱۹ نوامبر ۱۹۱۵ ميلادي

15 views
۶ام آذر ۱۳۹۶

در سالروز مرگ شاعر، ترانه سرا و کارگر انقلابي، جو هيل؛ 19 نوامبر 1915 ميلادي ؛


نام و آوازه، چهره شناخته شده کارگري و هنرمند ترانه سراي انقلابي جو هيل نامي آشنا و محبوب در ميان انقلابيون در سطح جهان است؛ اين آژيتاتور مجرب و چهره خوشرو که در ايام جواني در سال 1902 ميلادي به آمريکا سفر کرد و در يکي از محله هاي فقيرنشين و کارگري محله " بوري " Bowery اسکان داشت و در رستورانهاي اين محله آواز و ترانه سرايي ميکرد و با مردم فقير منطقه روابط و مناسبات صميمانه اي را برقرار کرده بود، که از خصوصيات برجسته اين کارگر انقلابي و ترانه سرا اين بود که هيچگاه خود را غريبه احساس نکرد، او انساني آزاده بود که عشق ورزيدن به انسان و آرزوي زندگي درخور انسان رانه فقط شخصاً بلکه براي ديگران و اطرافيان خود را داشت، که شخصيتي ويژه به او بخشيده بود.
در صحبتهاش اظهار ميداشت که: " من از خود چيزي ندارم که بگويم" تنها ميتوانم ادعا کنم که به سهم خود هميشه تلاش و مبارزه کرده ام که اين جهان را براي طبقه عظيم توليد کننده کمي بهتر کنم". اين از نامه هاي جو هيل انتخاب شده که در زندان براي دوستانش نوشته که در خارج زندان بوده اند.
جو هيل در کمال صميميت و صداقت و پاکي، احساسش را با مخاطبانش در قالب شعر و ترانه هم پي ميريخت و برايشان آواز ميخواند و آهنگ مينواخت. او به صف اتحاديه اي هم پيوسته بود که در توضيح پرنسيپهايش چنين آمده: بجاي شعار محافظه کارانه حقوق کامل در مقابل کار کامل بايد روي پرچم ما اين شعار انقلابي حک گردد: لغو سيستم کارمزدي!
در خلال خاطرات دوستان و رفقايش ميتوان قدرت او در تبليغ و ترويج و آژيتاسيون و مهارتش را در رهبري متوجه شد، اما آنچه که بيشتر با شنيدن نام جو هيل در اذهان متبلور ميگردد هنر ترانه سرايي و سرودن اشعارش است. او از اعضاي فعال اتحاديه (اتحاديه کارگران صنعتي جهان) بود که در سال 1905 ميلادي در شيکاگو تأسيس شده بود.
برقراري يک رابطه منطقي ميان هنر ترانه سرايي با مبارزه روزمره کارگران تنها در شخص جو هيل ميسر بود. در آن سالهاي سخت و سياه حوالي 1910 ميلادي که ترور چهره هاي پيشرو کارگري و يا سر به نيست کردنشان از جانب سرمايه داري به يک امر معمولي تبديل شده بود، در آن شرايط حساس بود که چهره جو هيل همچون کارگري انقلابي و ترانه سرايي که با نام مستعار ترانه هايش را در ميان کارگران پخش مينمود که مورد استقبال قرار ميگرفت و بقولي چون از دل برخواسته بود بر دل مي نشست.
پس از مرگ جو هيل از جانب اتحاديه IWW ترانه هايش با نام واقعي اش جمع آوري و پخش گرديد.
مرگ جو هيل، چهره کريه و سبعيت سرمايه داري را به نمايش گذاشت. در آخرين شعرش با نام "آخرين آرزوي من" مينويسد که جسدش را بسوزانند و خاکستر آن را به دست باد سپرده تا به پاي گلها بريزد. جو هيل در يادداشتي براي دبير اتحاديهIWW ويليام دي هاي ودنوشت: من همچون يک انقلابي واقعي سرافرازانه ميميرم، وقت خود را در سوگواري براي من صرف نکنيد، فرصت از دست ندهيد براي سازمان دادن خود در مبارزه.
ياد جو هيل را با جوابيه مختصر هاي ود گرامي ميداريم:

سلام جو هيل عزيز :
تو در قلب طبقه کارگر همواره خواهي زيست. ترانه هاي تو هر جا که کارگران کار و مبارزه مي کنند، در فضا طنين انداز خواهد بود و مشوق آنها در سازماندهي و مبارزه آتي شان.
ياد جوهيل هميشه در دل انقلابيون کمونيست و کارگران زنده خواهد ماند.
متن وصيت نامه جو هيل، ضميمه خواهد بود؛ که در 18 نوامبر 1915 يک شب قبل از اعدام در زندان نوشته است.
اجراي وصيت من آسان است ،
چون چيزي براي تقسيم ندارم ؛
بستگانم نيازي به گريه نخواهند داشت ؛
"خزه به سنگ غلطان نمي چسبد"
جسدم؟ آه اگر به اختيار من است ؛
بسوزانيدش و خاکسترش را به نسيمي سبک خيز بسپاريد .
تا به آنجايش ببرد که روييدن گاه گلهاست ؛
شايد آنجا گل پژمرده اي ؛
به زندگي برگردد .
و دوباره باز بشکفد .
اين است آخرين خواست من ؛
سعادت از آن همه شما باد!

تبلیغات

پخش آهنگ و موزیک ویدئو در رادیو جوان و کانال ها و سایت های بزرگ و پر مخاطب تماس بگیرید : 09366000500

مطالب مشابه با این مطلب

ارسال نظر به ۲۹۳۵-در سالروز مرگ شاعر، ترانه سرا و کارگر انقلابي، جو هيل؛ ۱۹ نوامبر ۱۹۱۵ ميلادي


کد آمار